" ....... نگاه یک عکاس ایرانی خلاقیتهای ویژهای هم دارد در موارد مختلف. بهخاطر جامعهای که در آن زندگی میکند، بهخاطر تجربیات عجیب و غریبی که نسبت به یک عکاس اروپایی دارد ...... هم جغرافیا و هم اتفاقات متنوعی که در ایران افتاده و در اروپا اتفاق نمیافتد. یعنی تجربه یک عکاس یا فیلمساز سوییسی مطمئنا خیلی کوچکتر و محدودتر از یک عکاس یا فیلمساز ایرانیست. آنها باید چهارصد پانصدسال صبر کنند، تا اینهمه اتفاق برایشان بیفتد و تجربه دیداری آن را داشته باشند، تجربه حضور در آن لحظات را داشته باشند. همه این اتفاقها برای ما در سیسال افتاده ..... بالاخره موقعیت ایرانیبودن در جهان خیلی موقعیت خاصیست. صرفا سیاسی برخورد نکن با مسئله. وقتی کشورت جزو ده کشور نخست خبرساز دنیاست، از تو موقعیتی میسازد که نگاهت خیلی پیچیدهتر میشود، حساس و سریعتر میشوی و حتی باهوشتر باید عمل کنی ......
...... در عکاسی استاد و غیراستاد معنی ندارد ؛ بهویژه در بخش خبری. در زلزله بم ، استاد در خانهاش خواب بود و شاگرد رفت و عکساش را گرفت و فرستاد برای خبرگزاریها و مطبوعات داخلی و خارجی و چاپ هم شد. تازه استاد، بعدازظهر فهمید توی ایران زلزله شده.ما نمیتوانیم در لنزها را ببندیم و بگوییم تو سنات کم است و باز نکن! ..... "