میان این روزهای شلوغ و پرمشغله فرصتی دست داد تا دوباره کمی عکاسی کنم و فارغ از تمام درگیری های فکری و کاری اخیر ساعاتی میان درختان سبز و سرخ انار در دره ای میان رشته کوه زیبای البرز دوباره بوی دود و چوب سوخته جنگل را استشمام کنم. این بوی لذت بخش و خاطره انگیز این بوی جمعه های در طبیعت بودن زندگیم را دوباره احساس کنم. دوباره با آب سرد رودخانه ای دست شستم و با لذتی غریب اما آشنا کلی تیغ و علف خشک را که به پر و پایم چسبیده بود کندم. بالارفتن از درخت زالزالک و لذت خوردن زالزالک تازه آنقدر جذابیت داشت که این پای هنوز مصدومم هم نتوانست آن را از من بگیرد. روز خوبی بود. تعدادی از عکس ها را می توانید در دو مجموعه 1 و 2 ببینید.
