در اینکه ملت بسیار مرده پرستی هستیم شکی نیست.ولی نمی دانم لزوم انتشار چنین عکسی آنهم از یکی از نام آوران هنر ایران در این شرایط و از سوی یک رسانه رسمی چیست.چه لزومی دارد حتما از مفاخرمان روی تخت بیمارستان هم عکاسی کنیم؟ این همه هنریشه و آدم مهم در غرب هر روز خبر فوتشان منتشر می شود آیا به خاطر دارید عکس یکی از آنها را در این حالت دیده باشید ؟ چه اصراری داریم حتما در بیمارستان هم عکاسی کنیم ؟ وقتی سیمین دانشور در منزل بود و زندگی عادی داشت چند بار و چند عکاس به او سر زدند ؟ کاش با مفاخرمان این گونه نمی کردیم. کاش این جماعت مرده پرست او را چو زنده بود مرده می پنداشتند
با آرزوی سلامتی برای سیمین بانوی داستان ایران
