جاده مخصوص تهران - کرج، ساعت 4 بعدازظهر. انگار دست روزگار تو را برده باشد به سه چهار سال قبل، روزهاي اقتدار پروين در ورزشگاه قديمي کارگران. از همان در ورود رنگ قرمز حسابي توي چشم مي زند. از آن پارچه سرخ رنگ بزرگ که کلاً تابلوي باشگاه را پوشانده گرفته تا پيراهن بازيکنان. از در ورود هم خط سرخ خون احشامي که جلوي پاي سلطان قرباني شده اند ما را مي برد تا کنار زمين. علي پروين کنار زمين است و بازيکنان در رختکن. روي سکوها هم شعارهاي قديمي دوباره جان گرفته اند. «رو قلب من نوشته، پروين سلطان عشقه...»