دلتنگی های پیکسلی

    امروز از هر جهت دنیا یکی از آن روزهای جالب و پر خبرش را گذراند. جالب ترین خبر امروز نخست وزیری ولادیمیر پوتین بود، درست یک روز پس از ترک ریاست جمهوری. ولی باز هم دم این پوتین گرم این درست که هنوز هم قدرت اصلی دست اوست ولی لااقل پا نشد مثل این هوگو چاوز برای گستردن بساط امپراطوری نرونیش رفراندوم راه بیندازد و قانون اساسی عوض کند و به اسم مبارزه با امپریالسم، قدرت را قبضه کند. خوب است حداقل ظاهر را حفظ می کند.

     به فرخندگی و مبارکی امروز ساعت پنج بعد از ظهر به وقت محلی جناب آقای برلوسکونی و کلکسیونی از راست های فاشیست که در میانشان انواع گرایشات فاشیستی چهره عوض کرده قرن بیست و یکمی شده را می توان دید، در کاخ ریاست جمهوری ایتالیا در رم سوگند خوردند و حالا هم که شهرداری رم پس از سال ها بدست راستی ها افتاده، قرار است از فردا کلا فرت و فرت مشکلات را حل کنند. ظریفی چه قشنگ نوشته بود که انتخابات اخیر ایتالیا پیروزی راست های فاسد بر چپ های بی عرضه بود. بمناسبت این رویداد فرخنده که نشانی دیگر از رشد فکری جامعه بشری است و از آن بمب های انرژی زا، آهنگ Buonanotte all'Italia یا " شب بخیر ایتالیا " با صدای خواننده چهل و هشت ساله ساله ایتالیایی و یکی از بهترین راکرهای این کشور Luciano Ligabue تقدیم به آفرینندگان ایتالیایی این حماسه در پای صندوق های رای. آسوده بخوابید که سیلویو بیدار است. 

اين روزها که می‌گذرد
شادم
اين روزها که می‌گذرد
شادم
که می‌گذرد
اين روزها
شادم
که می‌گذرد...

قیصر امین پور - دستور زبان عشق - نشر مروارید

    خیلی کیف دارد اگر دیشب دوباره سنت سالانه اردیبهشتی ات تکرار شده باشد و تو با آن کوله سنگین و دفورمه و پاهایی که از شدت درد زق زق می کردند به خانه رسیده باشی. تمام راه را با انتظاری کشدار کلنجار رفته باشی که زودتر به خانه برسی. نه بخاطر درد پاهایات از راه رفتن زیاد و آرزوی تشتی آب ولرم بلکه به شوق گشودن دوباره زیپ کوله و تماشای کف اتاقی که دوباره با کتاب های تازه و رنگارنگ پوشیده می شود و تو حتی لباست را هم عوض نمی کنی و یک راست می نشینی بین آن همه کتاب و مثل گرسنه ای که  ناگهان سر از میز شام سلف سرویس هتل هیلتون درآورده است شروع می کنی به ناخنک زدن به کتاب ها. یک کم از این و یک کم از آن. به خودت لعنت هم می فرستی که فلان کتاب به چاپ بیست و هفتم هم رسیده و تو تازه امروز آن را خریده ای. ناخنکت که تمام شد تازه چشمانت شروع می کنند به سوزش و درد پاهایت که هر لحظه بیشتر می شوند تمرکزت را به هم می زنند و تو تازه یادت می آید ساعت ها گذشته و دیگر صدای مادرت را نمی شنوی که یک بند تو را برای شام می خوانده است. بی توجه به درد اعتیادت به اینترنت که دائما می کوبد و یادآوری می کند که از آخرین اتصالت بیش از دوازده ساعت گذشته است و حس کنجکاویت برای ایمل و کامنت تازه سرریز شده است تاب تحمل تا سحر را ندارد و بی تفاوت به برادرت که با هیجانی که تا حالا ندیدی خبر از له شدن والنسیا با شش گل زیر دست و پای بارسلونا می دهد و تو که اصلا یادت رفته آنقدر عاشق بارسا بودی که پایت به نیو کمپ هم باز شده اصلا نمی دانی چرا خوشحال نمی شوی. اصلا چرا اتاق فلو شده؟ شکمت به قار و قور افتاده و تو تعجب می کنی که مگر شام نخورده ای؟ و تو دیگر چیزی یادت نمی آید تا وقتی که با کوبش وحشتناک درب پارکینگ از خواب می پری و پیش از هر چیز بر همسایه و این سنت ناجوانمردانه بامدادیش و سماجت بی بدیل او در اجرای هر روزه ی این سمفونی کوبه ای سحرگاهی لعنت می فرستی ... 

 نتایج بازدید از نمایشگاه:

۱. محل جدید نمایشگاه از نظر حمل و نقل بدلیل وجود دو ایستگاه مترو مناسبتر و راحتتر است. 

۲.  محل جدید نمایشگاه و فشرده شدن سالن هایش شور و حال نمایشگاه کتاب را از بین می برد.

۴. باز هم به این نتیجه رسیدم که زمان برگزاری نمایشگاه یعنی اردیبهشت ماه اصلا منطقی نیست.

۵. اگر مثل من پول و حوصله و انرژی و سواد کافی ندارید که تمام خواسته های کتابیتان را یکجا ارضا کنید پیشنهاد می کنم در بازدید از انتشاراتی های بزرگ و مهم لیست کتاب های امسالشان را بگیرید که بعدا بسیار به دردتان می خورد. از ما گفتن بود ! 

۶. وقتی آدم یک روز کامل بیرون از خانه باشد با پوست و گوشت و خون و تا مغز استخوان گرانی و کاهش سالانه قدرت خرید را لمس می کند.

  ۱. سوم ماه می از طرف سازمان ملل متحد، روز آزادی مطبوعات نامگذاری شده است تا به این مناسبت، هم اصول بنیادی آزادی مطبوعات و استقلال آنها در جهان بزرگ داشته شود و هم نسبت به روزنامه نگارانی که جان خود را در راه انجام وظیفه از دست داده اند ادای احترام شود. سازمان گزارشگران بدون مرز هر سال گزارشی درباره آزادی بیان و مطبوعات در دنیا منتشر می کند. گزارش امسال این سازمان با تمرکز بر کشورهای عضو اتحادیه اروپا تهیه شده است. در این گزارش آمده است که اگرچه در کشورهای اروپایی، آزادی مطبوعات "تضمین شده است" با این حال در بعضی از آنها، روزنامه نگاران با مشکلاتی نظیر تعرض و تهدید از جانب گروهها و سازمانهای تبهکاری روبرو هستند. بان کی مون، دبیر کل سازمان ملل متحد نیز در پیامی که امسال برای گرامیداشت روز آزادی مطبوعات منتشر کرده گفته است که دستیابی به اطلاعات این توانایی را به انسان می دهد که زندگی خود و جامعه اش را تغییر بدهد. با این همه این روز امسال در حالی گرامی داشته شد که از آغاز سال جاری میلادی تاکنون، ۸ روزنامه نگار در دنیا کشته شده اند و ۱۲۹ روزنامه نگار و ۶۳ وبنگار هم در زندان هستند. 

۲. خیلی حال داد این خبر  !!! چه سرعتی پیدا کرده روند این اصلاحات. چه استقبالی هم کردند مردم هاوانا. ولی متاسفانه فعلا قیمت یک دستگاه کامپیوتر خیلی از درآمد میانگین کوبایی ها بالاتر است. الان چند سال از اختراع کامپیوتر و راهیابی آن به خانه های مردم در سراسر دنیا می گذرد؟ اینترنت چطور؟ چرا یک ملت هنوز به اینترنت دسترسی ندارد؟ شاید امروز روز جهانی آزادی کامپیوتر هم بود چون امروز کامپوتر آخرین دیوارهای ممنوع را هم شکست. به امید روز جهانی آزادی اینترنت !!! 

   پیشنهاد می کنم این مطلب را تا آخر بخوانید. نه بخاطر اینکه خودم ترجمش کردم بلکه بخاطر اینکه شاید و فقط شاید باعث شود تا زندگی و شادی را بهتر بشناسید. اگر هم حوصله من و دل مشغولی هایم را ندارید شما را بخدا حداقل بند آخرش را بخوانید تا بدانید این متن اصلا از کجا می آید و فلسفه اش چیست.

    " امروزه زندگی بهتر با بهره گیری از علم ممکن است. در طول حدود هفتاد سال گذشته پژوهشگران تحقیقات زیادی روی مردم شاد و ناشاد انجام داده اند و اکنون تعدادی فاکتور را که موجب این تفاوت - یعنی شاد یا شاد نبودن برخی مردم - می شود دسته بندی کرده اند. اینجا ما فقط به ده فاکتور اول اشاره می کنیم که بیشترین تاثیر را دارند. پیش از شروع توجه کنید که این فاکتورها از نظر ترتیب به صورت رندوم و بدون احتساب درصد تاثیرگذاری ذکر می شوند. البته دانشمندان همگی بر این نکته پای می فشارند که  حدود ۵۰ درصد خلق و خوی انسان ها به ژن های آنان ( عامل چهارم این نوشته ) بستگی دارد و  ۹ عامل دیگر مسئول ۵۰ درصد باقیمانده هستند. 

                                   ارتفاعات داماش  گیلان - خرداد ۱۳۸۳

 در حيرتم اينجا
اين بيد سر به راه ...چرا ؟
چرا اين همه خسته و خاموش
از شكستن سرشاخه های بلند خود حرفی نمی زند !
آيا سكوت
هميشه سرآغاز تمرين گفتگوی باران است ؟
پس تو كه با فال سبز علف آشناتری
بگو كی باران خواهد آمد ؟!

                                                       سید علی صالحی